آقای رز سیاه

نامه پانزدهم
سلام به نازنینی که دیروز عاشقیمان مرا بیش از غرورش دوست می‌داشت، اما امروز عاشقی که بالا رفتن از صخره‌ها کمی دشوار‌تر است، غرورش را بیش از من دوست دارد.
هراسی نیست «ما دل و دیده سپردیم به طوفان بلا.»
عزیزم یک گذرِ کوتاه از بنبست‌های سر گشتگی، لاقل از مثل هیچکس و... به هر عابر غریبه یا آشنایی خواهد گفت که: آدم‌های آمده و نیامده این دنیا کم کم در کارنامه این زندگیِ سراسر نشیب و فراز مُهر مردودی نزده‌اند. امتحان‌ها را یا باید گرفت یا باید داد، اما افسوس آن کسی که دیروز عاشقیمان برگه‌ام را تا نقطه آخرش با دقت تصحیح می‌کرد نمی‌دانم چرا گذرا نمره‌ام را با مداد سیاه پایین برگه می‌نویسد و دیگر هیچ.
نمی‌دانم چرا امروز قصه‌هایی که تلخ است ولی حقیقت است و در آن صحبت از امروز آمده عاشقی و فردای نیامده فارغی است باورم شده است. نمی‌دانم چرا کسی که چند روز طولانی بهار با یک لحن آرام نقره‌ای خواست چیزی برایم بنویسد نامش را در عالم بیگانگی جا گذاشت و نمی‌دانم چرا مثل آن روزهای گیلاسی و نرم و آرام زود‌تر از رسم همیشه از من رنجید و تمام حرف‌هایش را پشتِ «تو را به خدا نرنج» پنهان کرد و بی‌پرده گفت، آنچه نباید می‌گفت.
نمی‌دانم چرا کسی که با احساسش دست نخورده‌ترین شیشه‌های دوردستِ رویاهای دلم را لرزاند مرا به جرم برتری احساس بر عقل متهم می‌کند و نمی‌دانم چرا کسی که خودش در پاسخ نامه‌ای که تمام ملاکِ زیباییِ زندگیم شد، حسادتش را برای رسیدن قشنگ‌ترین بهانه دانست حالا عاقلانه از حسادت ناشی از عشق من ایراد می‌گیرد و نمی‌دانم چرا همه چیز اوّلش خوب است.
تابستان اوّلش خوب است، گیلاس اولش خوبست، عشق اوّلش خوبست و زندگی هم اولّش.
چرا که هیچ چیز را نه می‌دانی، نه می‌فهمی و اگر بدانی چقدر دانستن بد است هرگز دلت نمی‌خواهد که بزرگ شوی تا بدانی و بفهمی.
من دوستت ندارم به قدر پلک بر هم زدنِ یک گل سرخ نیمه باز برنجی و دوست ندارم با این چند سطر پاسخ آشفته دست روی نقطه امتداد عشق بگذارم و با دست آویز مشتی خاطره که نمی‌دانم یادت هست یا نه، اجازه یک هفته تحمّل بگیرم، اما تمام آرزوی بودنت، ماندنت و خواندنت به خاطر تولّدی بود که نه روز تولّد من است، نه روز شکفتن تو. شاید روز آغاز هر دویمان باشد.
من هم دوست دارم درست برعکس دیروز عاشقیمان خیلی بیشتر از تو، کاریش هم نمی‌شود کرد این احساس است که هنوز با وجود تمام رنجش‌ها و سرزنش‌ها در قلبم حکم می‌راند و فرمانروایی می‌کند و من گمان می‌کنم همیشه حرف، حرف اوست.
من دردی که با کلید آن تو را شناختم هرگز نخواهم بست حتی اگر تمام عاقلان دنیا مرا به جرم راندن عقل از پنجره تفکر پای میز محاکمه ببرند به جرأت می‌گویم خیلی پُررنگ‌تر از دوست داشتن تو، دوست دارم اما نه مثل قدیم.
من مدّتهاست که هر چه می‌گذرد بی‌دلیل بیشتر دوستت دارم اما این بار نه مثل مجنون، نه مثل لیلی و نه مثل تمام آن‌هایی که با جهت یابی علّت اسطوره شدند تنها مثل خودم، مثل مریم، تا هر وقت که بخواهی دوستت دارم. من‌‌ همان مریم روزهای اوّلم، با این تفاوت که بیشتر دوستت دارم نه اینکه خودت نخواهی، آن وقت هم توی دلم دوستت دارم بی‌آنکه بدانی.
مراقب چیزهایی که شکستند و کاریشان هم نمی‌شود کرد و مراقب آنهایی که هنوز هم می‌شود مانع شکستنشان شد، باش، باز هم برایت می‌نویسم اما این بار دیگر کافیست.
آسوده‌تر از آغاز سطرهای اول

Letter XV
Hello my dear amorous yesterday over Ghrvrsh liked, but today the love of rock climbing is a little harder, Ghrvrsh loves more than me.
Not afraid, "Our hearts and accessed immediately Sprdym the storm."
Baby Bnbsthay a short pass over Gshtgy, Laql of like one and ... Any ATM or familiar strangers will say: guys come and slowly brought the world record in the downhill and downs of life throughout the Persian month Mehr Nzdhand failed. The tests were or should or should, but, alas, the one who until yesterday amorous Brg·ham end point was precisely why transient correction Nmrham bottom sheet with a black pen and writes nothing.
Why today's stories, but the bitter truth and speak of the love today and tomorrow has not come believe has graduated. Why someone long days of spring with a relaxed tone silvery thing I wanted to write his name in the world of alienation and why you left, like cherry and soft and quiet days earlier than I ever draw Rnjyd back and all his words, "You God Nrnj "frank hide and say, not what he would say.
Why someone feels the glass Nkhvrdhtryn distant dreams I struck my sense of superiority over the charge and accuses reason why someone who names himself in response that all the criteria was a beautiful life, to reach Hsadtsh Qshngtryn excuse now considered prudent jealousy My love is due to deliver first and why everything is good.
Summer is a good first, cherry first fine, fine first love and live together first.
Why not know anything, not knowing You know and if you know how bad your heart is never a great show that does not want to know and understand.
I do not love you enough to blink an eyelid over a half-open rose brass do not like these few lines on a point along the chaotic response of love to share the pendant with a handful of memories that I do not know whether you remember, let stand to take a week, but All you're dreams, and Khvandnt Mandnt because birth was not my birthday, not the day you burst. Dvyman is perhaps the beginning of each day.
I love you just the opposite yesterday amorous much more from you, not help it will also feel that despite all the acrimony and blame, and reign in my heart is driving sentence and I think always speak, his words.
With the pain that I know your keys will never end even if all the world's wise to drive me to the wisdom of the window thinking crime justice to take the dare I say it a tendency to love you, love you but not like old.
I thus unreasonably long passes by what I love but this time not as insane, not like Lily, not like all those myths that were due for orientation only like myself, like Mary, so every time you want to love you. My days as Mary Ulm, except that I love you more You will not, not, then I also know I love you Byankh.
Careful the things that broke and can not help it and watch the ones that will still be barrier Shkstnshan, be still, but this time you write enough.
Svdhtr start of the first row